Spoken van het verleden: de onderliggende angsten van Nosferatu

In deze scriptie onderzoek ik hoe de film Nosferatu (2024) zich verhoudt tot de historische gebeurtenissen en het politieke klimaat van 2024 in vergelijking met de film Nosferatu (1922). Dit doe ik aan de hand van twee hoofdstukken waarin ik de verschillende angsten analyseer die in het narratief van beide films aanwezig zijn. Angsten waar het narratief van de film op inspeelt lijken zo terug te keren of zelfs nooit weg geweest te zijn. De angsten die zich in het narratief bevinden zijn: de angst voor de culturele ‘ander’ (en hiermee de angst voor het onbekende), de angst voor invasie en de angst voor veranderende genderrollen. Zo analyseer ik hoe deze angst voor ‘de ander’ gevestigd zit in het narratief aan de hand van het boek Orientalism (1978) van Edward Said. Dit oriëntalisme is ook terug te brengen naar de angst voor invasie. Het verhaal van Nosferatu, waar een stad wordt geïnfiltreerd door de pest door middel van een duistere buitenstaander, is één waar de angst voor invasie...Show moreIn deze scriptie onderzoek ik hoe de film Nosferatu (2024) zich verhoudt tot de historische gebeurtenissen en het politieke klimaat van 2024 in vergelijking met de film Nosferatu (1922). Dit doe ik aan de hand van twee hoofdstukken waarin ik de verschillende angsten analyseer die in het narratief van beide films aanwezig zijn. Angsten waar het narratief van de film op inspeelt lijken zo terug te keren of zelfs nooit weg geweest te zijn. De angsten die zich in het narratief bevinden zijn: de angst voor de culturele ‘ander’ (en hiermee de angst voor het onbekende), de angst voor invasie en de angst voor veranderende genderrollen. Zo analyseer ik hoe deze angst voor ‘de ander’ gevestigd zit in het narratief aan de hand van het boek Orientalism (1978) van Edward Said. Dit oriëntalisme is ook terug te brengen naar de angst voor invasie. Het verhaal van Nosferatu, waar een stad wordt geïnfiltreerd door de pest door middel van een duistere buitenstaander, is één waar de angst voor invasie goed in te duiden is. Het narratief van Nosferatu leent zich ook voor het opkomende nationaalsocialisme van 1922 in Duitsland. Het invasie narratief waarin een gemeenschap ontwricht wordt van binnenuit door een ‘bloedzuigende’ gemeenschap werd politiek gebruikt om de joodse gemeenschap als zondebok neer te zetten voor de penibele situatie waarin Duitsland zich na WO I in bevond. Ook de angst voor veranderende genderrollen wordt aangehaald door de queerness van de vampier die zich in het personage van Orlok bevindt. De masculiniteit van de victoriaanse man; een masculiniteit die bestaat uit traditionele eigenschappen van ‘de man’ wordt op de proef gesteld. Ten slotte bespreek ik hoe deze angsten nog altijd bestaan en hoe hedendaagse geopolitiek hier op in weet te spelen.Show less

Leiden University Student Repository

Documents

In Collections

Spoken van het verleden: de onderliggende angsten van Nosferatu