Loyaliteit, burgerschap en compromis: De redactionele totstandkoming en vroege interpretatie van de Balfour-verklaring (1916-1922)

De Balfour-verklaring van 2 november 1917 geldt als een sleuteldocument in de moderne geschiedenis van het Midden-Oosten en van het politieke zionisme. Hoewel de historiografie uitgebreid aandacht heeft besteed aan de geopolitieke context en de langetermijngevolgen van de verklaring, is minder onderzocht hoe interne bezwaren en publieke debatten hun weerslag vonden in de concrete formulering van de tekst. Deze scriptie richt zich op het redactionele totstandkomingsproces van de Balfour-verklaring tussen 1916 en 1917, met bijzondere aandacht voor de invloed van georganiseerd Anglo-Joods anti-zionistisch loyaliteitsdiscours. De centrale onderzoeksvraag luidt hoe en via welke stappen zorgen over loyaliteit en burgerschap, met name gearticuleerd door geassimileerde Anglo-Joodse elites en door Edwin Montagu, zijn vertaald in de uiteindelijke formulering van de tweede waarborgclausule. Methodologisch maakt dit onderzoek gebruik van process tracing, waarbij publieke interventies, interne...Show moreDe Balfour-verklaring van 2 november 1917 geldt als een sleuteldocument in de moderne geschiedenis van het Midden-Oosten en van het politieke zionisme. Hoewel de historiografie uitgebreid aandacht heeft besteed aan de geopolitieke context en de langetermijngevolgen van de verklaring, is minder onderzocht hoe interne bezwaren en publieke debatten hun weerslag vonden in de concrete formulering van de tekst. Deze scriptie richt zich op het redactionele totstandkomingsproces van de Balfour-verklaring tussen 1916 en 1917, met bijzondere aandacht voor de invloed van georganiseerd Anglo-Joods anti-zionistisch loyaliteitsdiscours. De centrale onderzoeksvraag luidt hoe en via welke stappen zorgen over loyaliteit en burgerschap, met name gearticuleerd door geassimileerde Anglo-Joodse elites en door Edwin Montagu, zijn vertaald in de uiteindelijke formulering van de tweede waarborgclausule. Methodologisch maakt dit onderzoek gebruik van process tracing, waarbij publieke interventies, interne kabinetsdocumenten en opeenvolgende conceptteksten van de verklaring in onderlinge samenhang worden geanalyseerd. De analyse laat zien dat de tweede waarborgclausule niet louter een diplomatieke toevoeging was, maar functioneerde als een expliciete tekstuele reactie op bezwaren tegen het zionistische nationaliteitsbegrip. De Balfour-verklaring komt daarmee naar voren als een compromisdocument, waarin steun voor een Joods nationaal tehuis werd gecombineerd met expliciete garanties ter bescherming van de politieke status van Joden buiten Palestina.Show less

Leiden University Student Repository

Documents

In Collections

Loyaliteit, burgerschap en compromis: De redactionele totstandkoming en vroege interpretatie van de Balfour-verklaring (1916-1922)