Trust in political parties is declining and with it the relevance of parties, or so the de-alignment hypothesis claims. Using data from recent World Values Surveys, this paper provides evidence...Show moreTrust in political parties is declining and with it the relevance of parties, or so the de-alignment hypothesis claims. Using data from recent World Values Surveys, this paper provides evidence that the assumption is rather problematic. Longitudinal data shows that confidence is neither increasing nor declining but languishing at high levels. Additionally, cross-sectional data from the 2005-2008 WVS was analyzed using statistical tests at the individual and country level. The results demonstrate that one important factor increasing distrust is electoral disproportionality. Regime durability, interpersonal trust, and perceived democraticness reduce such sentiments. Corruption perception notably has no effect on individual respondents but decreases distrust on the national level. The results pose the question whether distrust is a reason for concern or just a phenomenon natural to representative democracy.Show less
Do we have a moral right to privacy? If so, what do we mean by it? Notions of privacy and the right thereof are highly contested issues in contemporary liberal philosophy. According to the greatest...Show moreDo we have a moral right to privacy? If so, what do we mean by it? Notions of privacy and the right thereof are highly contested issues in contemporary liberal philosophy. According to the greatest critic of privacy theory, Judith Thomson, there is no such thing as a fundamental right to privacy. Violations of privacy can be dealt with without reference to the right to privacy, she claims. This thesis provides arguments against her short-sided view on privacy, including arguments from William Parent. He advocates a minimalist conception of the right to privacy, centered around the notion of personal information. The modern conception of privacy, formulated in this thesis, continues on the work of Thomson and Parent, thereby refining some elements of Parent’s theory of informational privacy.Show less
The democratic legitimacy of Dutch municipalities has been under stress. Decreasing voter turnouts in municipal elections questions the democratic credentials of municipalities. Even council...Show moreThe democratic legitimacy of Dutch municipalities has been under stress. Decreasing voter turnouts in municipal elections questions the democratic credentials of municipalities. Even council members question the strength of the councils to hold their executives accountable. The perceived need to strengthen local democracies has also come forth by clearly separating the functions of the executive and the municipal council or by decentralising responsibilities to municipalities. This thesis is written to show if the council members are capable of holding the executive accountable. This is done by comparing different circumstances and how these affect the degree in which council members vote along the lines of coalition and opposition. Three cases were used for this, namely The Hague, Strijen and Zoeterwoude. The results show that council members show similar voting patters compared to Dutch members of parliament. While unanimous votes occur often, it can also be seen that local opposition parties are equally capable of holding the executive accountable compared to the national opposition parties.Show less
This thesis compares the use of frames in newspaper articles and parliamentary documents with regard to privacy related events. The objectives are to clarify framing dynamics between Dutch media...Show moreThis thesis compares the use of frames in newspaper articles and parliamentary documents with regard to privacy related events. The objectives are to clarify framing dynamics between Dutch media and parliament, as well as to answer privacy-issue specific questions with regard to framing. Based on two major events demarcating the research period – i.e., the 2001 World Trade Center attacks and Edward Snowden’s NSA revelations mid 2013 – it is hypothesized that the way state authorities are framed changes over time from ensuring security towards violating privacy. Furthermore it is hypothesized that changes in privacy frames correspond between similar events and differ between distinct clusters of events. Finally, the ‘who-follows-who question’ is treated by means of a ‘lead/lag’ model that compares framing overlap between newspaper articles and parliamentary documents. The data used to achieve both objectives are acquired by coding two Dutch national newspapers (Telegraaf and Volkskrant) and written questions from Dutch parliament for the period between January 1999 and March 2014. Researching this particular period enables to assess the expected dynamics between both arenas between above mentioned landslide events. The data suggest that the expected changes in the way state authorities are frames is absent. The ‘lead/lag model suggests that on average media are leading parliament with regard to framing privacy related events. The data furthermore suggests no over-time shift in influence from one arena to the other. Unfortunately, the lead/lag model, as well as the long-term frame dynamics, provides only rough indicators for answering the research questions and assessing the set hypotheses. Therefore, the provided insights are only tentative and ask for further research, so as to deepen understanding about privacy frames and framing dynamics between media and parliament even further.Show less
This study examines the organization and funding of the election campaigns of independent local parties in the Netherlands. Due to their representation in the national parliament, Dutch national...Show moreThis study examines the organization and funding of the election campaigns of independent local parties in the Netherlands. Due to their representation in the national parliament, Dutch national parties receive public subsidy. As such, they are able to transfer funds to their local divisions in the municipalities across the country, in order to finance their party activities including election campaigns. Independent local parties, however, do not qualify for these funds, since they are not represented in the Dutch legislature. How, then, do independent local parties fund and organize their election campaigns? Based on a survey amongst more than 300 respondents, the most important campaign activities, most common expenditures and the most common sources of income could be identified. The most common methods of campaigning include placing campaign boards and posters throughout the municipality, participating in election debates, flyer actions, publishing the election program on the party’s website, performing local radio or television shows, advertising in local or regional newspapers and enhancing familiarity by using Facebook. The most parties have spent their money on campaign boards and posters, advertisements and flyer actions, while the most money per party is spent on advertisement, canvassing and other expenditures. On the revenue side, the most parties received their money for the campaign budget from council member contributions, membership fees and private member donations, while the highest amounts of money per party were received from council member contributions, aldermen contributions and other income sources. It is also found that the number of party members, the municipality size, the number of council members and the number of aldermen on the one hand, and the size of the campaign budget on the other hand are positively correlated. Their explanatory value on the organization of the election campaigns, however, is low, just as the influence of the party type. While about 45 percent of the respondents thinks public funding of their election campaigns is necessary, a larger proportion of them thinks public funding would be a desirable development. The key argument is that almost all respondent want a level playing field when it comes to regulations on private donations and public party funding. The results of this study show that proponents and opponents of public party funding both think that independent local parties and national parties should be treated the same in this regard.Show less
This thesis reviews some of the main arguments of the right or not to pornography in order to defend that censoring pornography would bring many negative consequences for women and minorities. The...Show moreThis thesis reviews some of the main arguments of the right or not to pornography in order to defend that censoring pornography would bring many negative consequences for women and minorities. The thesis will argue that a ban on pornography would make women and minorities more exposed to exploitation, would ignore other forms of hatred towards women in media, would threaten women's autonomy over their bodies, and would neglect the possibility of educating towards consensual values through pornography. Moreover, this thesis also advances that promoting female participation in the production of pornography and ensuring minimal working conditions for sex works could avoid many of the exploitation there is in mainstream pornography.Show less
The aim of this thesis is to examine the consequences of the economic crisis on the voting behavior of Greek citizens. The study seeks to discover the degree of influence of the economic issue on...Show moreThe aim of this thesis is to examine the consequences of the economic crisis on the voting behavior of Greek citizens. The study seeks to discover the degree of influence of the economic issue on vote choice and provides an answer to the question of whether decreased support for the two traditional incumbent parties and increased support for the opposition parties can be attributed to the deterioration of the national economy. The analysis demonstrates that electoral volatility cannot be explained by the economic factor in the Greek case. The results suggest that partisan loyalties, which have affected political decisions in Greece historically, continue to have a strong impact in recent times. Greek voters seem to be highly influenced by long-term components, even in the context of the current economic recession.Show less
Met enige regelmaat duiken verontrustende berichten op die zouden duiden op politiek cynisme. In media maar ook in wetenschappelijke literatuur wordt dit cynisme in verband gebracht met lage...Show moreMet enige regelmaat duiken verontrustende berichten op die zouden duiden op politiek cynisme. In media maar ook in wetenschappelijke literatuur wordt dit cynisme in verband gebracht met lage politieke betrokkenheid en onvrede onder veel burgers over de politiek. Politiek cynisme is in de wetenschappelijke literatuur een bekend concept. Veelal gaan de onderzoeken over de oorzaken, aanwezigheid en gevolgen van politiek cynisme. Dit onderzoek vult dit pallet aan onderzoeken aan door na te gaan of de mate waarin jongeren politiek cynisch zijn verandert na het volgen van een les over politiek cynisme. De verwachting is dat het cynisme afneemt doordat de kennis over dit onderwerp toeneemt. Hiervoor zijn vier onderzoeksgroepen samengesteld bestaande uit vmbo, havo en vwo leerlingen. De eerste groep kreeg een voormeting, een les en een nameting. De tweede groep kreeg een voormeting en een nameting. De derde groep kreeg een les en een nameting. De vierde groep kreeg alleen een nameting. Tijdens elke meting werd het cynisme gemeten aan de hand van 26 vragen. Elk antwoord stond gelijk aan een bepaalde score. Door het optellen van de scores ontstond een cynisme-schaal met schaalwaarde variërend van 26 (niet-cynisch) tot 130 (wel-cynisch) punten. De gemiddelde scores van de vier onderzoeksgroepen zijn in het programma SPSS met elkaar vergeleken. Groep 1 heeft een significant lagere cynismescore bij de nameting dan bij de voormeting. Groep 2 heeft geen significant andere cynismescore bij de nameting dan bij de voormeting. Groep 2 heeft een significant hogere cynismescore bij de nameting dan groep 1. Groep 4 heeft een significant hogere cynismescore bij de nameting dan groep 3. Het lijkt er dus sterk op dat de les leidt tot minder cynisme onder jongeren op de korte termijn. Wanneer onderscheid wordt gemaakt tussen de verschillende opleidingsniveaus vinden we de sterkste significante resultaten onder vwo leerlingen. Uit een vergelijking tussen leerlingen van de drie opleidingsniveaus van groep 1 blijkt dat de cynismescore van vwo leerlingen significant lager is na de les dan de cynismescore van vmbo en havo leerlingen. Omdat uit dezelfde test blijkt dat de cynismescore van vmbo leerlingen significant lager is na de les dan de cynismescore van havo leerlingen kunnen we niet concluderen dat de les meer effect heeft op hoger opgeleide jongeren dan op lager opgeleide jongeren. Uit correlatietests blijkt er geen significante correlatie te bestaan tussen de toename van kennis over politiek cynisme en een verandering van het cynisme onder leerlingen. De les heeft dus effect maar de verwachting dat het effect wordt veroorzaakt door een toename van kennis is niet bewezen. Het onderzoeksresultaat is interessant en biedt aanknopingspunten voor verder onderzoek waarin meer aandacht kan worden besteed aan het lange termijn effect van een les over politiek cynisme en waarin politiek cynisme wordt gemeten volgens de methoden die gebruikelijk zijn bij het meten van impliciete attitudes.Show less
After the 1990 elections, Myanmar has received attention from the international community. The United Nations (UN) has also been sending special envoys to find a peaceful and democratic outcome....Show moreAfter the 1990 elections, Myanmar has received attention from the international community. The United Nations (UN) has also been sending special envoys to find a peaceful and democratic outcome. Since 1995 four UN envoys have visited Myanmar on numerous visits. Since 2011, a quasi-civilian government headed by president Thein Sein controls the country and several reforms have been implemented. Moreover, Aung San Suu Kyi has returned to the political arena after being under house arrest for 15 years. Moreover, the role of the UN in Myanmar has been widely discussed. To what extent did the UN envoys influence the situation? Which mediation strategies were adopted? This paper researches the UN mediation processes that have occurred between 1992 and 2013 in Myanmar.Show less
Non-material factors, such as a person’s ideas and values concerning Europe, are very influential with respect to the way persons perceive Europe (Vollaard, n.d., p. 2). These associations with...Show moreNon-material factors, such as a person’s ideas and values concerning Europe, are very influential with respect to the way persons perceive Europe (Vollaard, n.d., p. 2). These associations with Europe are formed by a person’s upbringing, but also through education. Several studies have researched the relationship between a person’s level of education and his or her support for Europe. These researchers show that generally the higher educated Dutch people are the more positive they are about Europe (Dekker et al., 2007, p. 19; Dekker and Ridder, 2012, p. 56; Hakhverdian et al., 2013, p. 531; Op de Woerd, 2014, section para. 13, own translation; Dekker and Den Ridder, 2014, p. 25)? Could the reason for this be that the way Europe is represented at lower education levels is different from the representation of Europe at higher education levels? The main research aim of this thesis is to find out if lower educated obtain different information than higher education concerning Europe in social studies’ textbooks used at VMBO-bk, VMBO-kgt, HAVO and VWO in Dutch secondary education. It is also possible that the amount of information students receive about Europe differs from one education level to the next. As such, a possible explanation of the relationship between a person’s level of education and his or her support for Europe may be the way Europe is framed in different social studies textbooks. This thesis uses content analysis to explore and describe how Europe is represented in social studies textbooks in the Netherlands. Firstly, this work analyses how much information about Europe can be found in Dutch social studies textbooks by counting the number of pages. The results show that the lowest amount of information about Europe is found at VMBO-bk where, on average, 9.33 pages per book refer to Europe. The highest amount is found in VWO social studies text books with an average of 56.76 pages per book referring to Europe. Secondly, this thesis examines the positive and negative associations with Europe occurring in these textbooks. The outcomes are that at VMBO-bk and VMBO-kgt no specific positive associations prevails, whereas at HAVO and VWO, the focus lies on European economic and trade benefits. At VMBO-bk and VMBO-kgt no negative notion prevails, whereas at HAVO and VWO, the negative association ‘loss of sovereignty’ took prevalence over the other negative associations. Thirdly, the thesis analyses how the Netherlands is portrayed in the 12 textbooks, because the views of the nation itself and its relation to Europe also influences the way Europe is perceived (Harmsen, 2008, p. 318). The research finds that many different associations with the Netherlands exist in these books: from an international trade perspective, to a heaven for freedom, to a welfare state. Moreover, the fit between the associations with Europe and with the Netherlands have been explored. It was discovered that at both education levels a clear fit could not be found.Show less
This Master Thesis in political philosophy aims to resolve the distributive inequalities within the European Union. This can be managed with the theoretical framework of democratic relational...Show moreThis Master Thesis in political philosophy aims to resolve the distributive inequalities within the European Union. This can be managed with the theoretical framework of democratic relational equality. Disregarding luck egalitarianism for its narrow scope on pure redistributive measures, it is argued that democratic equality within the EU has to be achieved with either the welfare state or an unconditional basic income. After the European applications of both the unconditional basic income and the welfare state are discussed, it is argued that democratic relational equality is much more compatible with the European Welfare State than with the Euro-dividend due to the former's better performance on the decommodification of the basic needs and the neutrality of the state, when distributing benefits.Show less
Een onderzoek naar de wijze waarop de rekrutering en selectie van politieke partijen op lokaal niveau verloopt. Het onderzoek biedt inzicht in de procedures die leiden tot de totstandkoming van de...Show moreEen onderzoek naar de wijze waarop de rekrutering en selectie van politieke partijen op lokaal niveau verloopt. Het onderzoek biedt inzicht in de procedures die leiden tot de totstandkoming van de kandidatenlijst van een politieke partij in aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen. Daarnaast wordt inzicht verkregen in de profielkenmerken waaraan kandidaat-raadsleden idealiter moeten voldoen.Show less
In dit onderzoek is gekeken hoe de regering binnenlandse steun tracht te verwerven voor haar gewenste buitenlandbeleid. Vanuit de theorie van Putnam over buitenlandpolitiek, de two-level games...Show moreIn dit onderzoek is gekeken hoe de regering binnenlandse steun tracht te verwerven voor haar gewenste buitenlandbeleid. Vanuit de theorie van Putnam over buitenlandpolitiek, de two-level games genoemd, bekleedt een regering de rol van onderhandelaar in zowel de internationale als nationale arena. Steun of verzet in één arena kan door de regering worden gebruikt bij de onderhandelingen in de andere. In de nationale arena dient de regering bijvoorbeeld een akkoord te verkrijgen op haar beleidswensen, die zij vanuit de internationale arena meeneemt. Die beleidswensen voor haar buitenlandpolitiek kennen een breed gamma. In dit onderzoek is een specifieke casus ter hand genomen: de Nederlandse deelname aan de ISAF-missie in Uruzgan, een provincie in Zuid-Afghanistan. Aan de hand van een open bronnenonderzoek en interviews met toentertijd betrokken personen is inzicht verkregen, in hoe de regering werkt aan het verkrijgen van binnenlandse steun voor haar buitenlandbeleid. De resultaten tonen aan dat de regering voor haar gewenste deelname aan de ISAF-missie in Uruzgan, bepaald geen passieve houding heeft aangenomen. Het zoeken van steun voor gewenst buitenlandbeleid, i.c. de missie, begon bij de betrokken bewindslieden. In eerste instantie tastten zij binnen het kabinet af of er onoverkomelijke bezwaren bestonden tegen dat beleid. Vervolgens spraken zij met de fractievoorzitters en buitenland- en defensiewoordvoerders van de coalitiefracties. Hierna werd de kring uitgebreid naar woordvoerders van de oppositie, van wie men inschatte dat zij de missie zouden steunen. Als bleek dat zij de missie inderdaad waarschijnlijk zouden steunen, ontstond er tussen hen en de bewindslieden een intensieve interactie. Deze woordvoerders werden qua informatievoorziening behandeld, als maakten zij deel uit van de coalitie. Uit die intensieve interactie vloeiden bepaalde vragen en/of wensen voort. Door hierop in te gaan konden de bewindslieden de respectievelijke oppositiepartijen tegemoetkomen en zich van hun steun verzekeren. De ministers werden op verschillende momenten in het traject ondersteund door de woordvoerders van de coalitiefracties en ambtenaren. Zij probeerden niet direct te overtuigen, maar gaven hun visie op de missie en deelden informatie dan wel voorzagen hun gesprekspartners van antwoorden op vragen en inventariseerden hun zorgen. Een extra gelegenheid voor de coalitiewoordvoerders vormde het overleg tussen regering en parlement. Tijdens een Algemeen Overleg of plenair debat kon de woordvoerder “kritische vragen” stellen, waarvan hij wist dat de minister ze relatief gemakkelijk kon beantwoorden. Dat gold ook voor gemakkelijk tegemoet te komen garanties en moties. Nadat de missie eenmaal was aangevangen, vormden de werkbezoeken een waardevol instrument in de verwerving van steun. De meeste Kamerleden lieten hun mening er niet van afhangen, maar het verschafte hun een reëel beeld van de missie. Naast de inzet van ministers, coalitiewoordvoerders en ambtenaren is er een vierde groep ingezet, de zogenaamde steunzenders. Binnen deze groep kunnen de opinieleiders, buitenlandse ambassadeurs en internationale politici worden genoemd. De opinieleiders, die zelf voorstander van de missie waren, werden uitermate goed op de hoogte gehouden door ministers en ambtenaren, waardoor zij in hun mediaoptredens en in hun contacten met politici de juiste informatie konden geven en daarmee de (verlengde) missiewens konden steunen. Een aantal buitenlandse ambassadeurs, met name de Amerikaanse ambassadeur, heeft actief bijgedragen aan het verwerven van steun voor de missie. Zeker bij de poging tot een tweede verlenging is veelvuldig met de Amerikaanse ambassadeur gesproken over hoe PvdA-partijleider Bos en zijn fractie konden worden beïnvloed. Daarbij werd het laten toepassen van beïnvloeding door Amerikaanse en Australische ministers niet uit de weg gegaan. Opvallende internationale bijdragen tot het verwerven van steun voor de missie was het bezoek van SG VN Kofi Annan aan Den Haag op 30 januari 2006 en het verzoek van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Clinton om in Nederland een Afghanistanconferentie te organiseren op 31 maart 2009. De laatste vorm van het verwerven van steun verliep via de media. Het Defensiecommunicatieplan bood daartoe een breed scala aan mogelijkheden. Het richtte zich via de media op het brede publiek en het parlement. Naast de reguliere mediaoptredens van ministers introduceerde het plan ook verschillende noviteiten voor dit beleidsterrein. Hierbij zijn met name het embedded journalism, tv-uitzendingen en reportages vanuit Uruzgan en mediaoptredens door teruggekeerde militairen vermeldenswaardig. De communicatiestrategie was erop gericht de media het echte verhaal te laten vertellen, in de hoop dat dit tot begrip en daarmee tot steun zou leiden. De media zijn echter nagenoeg constant negatief over de missie blijven berichten en wilden vooral aantonen dat het een vechtmissie was. Mogelijk dat dit mede werd veroorzaakt door de wijze waarop Defensie en Buitenlandse Zaken (BZ) het minder gewenste nieuws uit de media trachtten te houden. In de laatste fase ging alle media-aandacht uit naar het conflict binnen het kabinet, wat niet bijdroeg aan steun voor de missie. De negatieve berichtgeving over de missie en de ontbrekende steun voor de missie moet los worden gezien van de steun die onder de Nederlandse bevolking bestond voor haar militairen. Misschien kan wel worden geconcludeerd dat het Defensiecommunicatieplan uitermate goed is geslaagd in haar opzet, dat wil zeggen: het in de schijnwerper zetten van de krijgsmacht en het verhogen van de waardering voor de militairen. Daarmee zou ook kunnen worden geconcludeerd dat deze communicatiestrategie te eng in opzet was; teveel gericht op de rol van Defensie. Dat is overigens niet vreemd, als wordt gerealiseerd dat het om een Defensieplan ging dat niet was afgestemd met BZ. Dit sluit aan bij een opvallende constatering: het ontbreken van een specifiek communicatieplan bij BZ. De missie naar Uruzgan was destijds een hoofdonderdeel van het buitenlandbeleid geworden, maar in het contact met de media speelde niet BZ maar Defensie de hoofdrol. Dit zou kunnen worden teruggevoerd op cultuurverschillen tussen beide departementen; Defensie liep voorop en het conservatieve BZ volgde. Hierdoor werd in Den Haag een echte 3D- of geïntegreerde benadering van de missie echter wel bemoeilijkt. Het gevolg hiervan was, dat de drie betrokken ministers en hun departementen op dit onderwerp een minder sterke drie-eenheid vormden dan mogelijk zou zijn geweest. Deze suboptimale situatie moet effect hebben gehad op de eenheid binnen de coalitie en berichtgeving daarover in de media (wat vervolgens weer als katalysator werkte op de verschillende partijen). Er zal echter ook sprake zijn geweest van de inverse beweging: de verschillende meningen binnen de coalitie over de missie waren van invloed op de Haagse samenwerking op dit dossier.Show less
Levitsky & Way (2010) have performed interesting research on competitive authoritarian regimes(CAR). They investigated the influence of democracies on these type of regimes. They also noted...Show moreLevitsky & Way (2010) have performed interesting research on competitive authoritarian regimes(CAR). They investigated the influence of democracies on these type of regimes. They also noted that there are authoritarian regimes who influenced the same CAR's. They labelled these authoritarian regimes Black Knights. This thesis investigates the influence of such a Black Knight on a CAR, in this case the influence of Russia on Kyrgyzstan. This thesis furthermore provides a possible framework for performing research on the influence of Black Knights on CAR's, by building on the existing theory of Levitsky & Way (2010).Show less
The growing cost of the health care systems in Western countries and the need for reform of those systems has once again sparked a political debate about how to distribute health fairly. The...Show moreThe growing cost of the health care systems in Western countries and the need for reform of those systems has once again sparked a political debate about how to distribute health fairly. The current trend is to put more emphasis on personal responsibility when it comes to the subject of health. This thesis examines different normative theories on how to distribute health fairly. The question is raised of whether there should be put more emphasis on the personal responsibility people have for their health in a fair distribution of health. The conclusion of this thesis is that personal responsibility should not play a role when it comes to a just distribution of health. The punishment for making a wrong decision is too high when making personal responsibility the main criterion for the distribution of health.Show less