De mode-industrie slaagt er volgens het onderzoek van Atik et al. (2022) niet in om de cultureel diverse wereld van vandaag te omarmen (Atik et al., 2022, 1141). Nederlandse modetijdschriften zijn...Show moreDe mode-industrie slaagt er volgens het onderzoek van Atik et al. (2022) niet in om de cultureel diverse wereld van vandaag te omarmen (Atik et al., 2022, 1141). Nederlandse modetijdschriften zijn echter wel verantwoordelijk voor de rol van taal en de invloed ervan op etnische inclusiviteit in de modejournalistiek. Deze scriptie analyseert daarom het taalgebruik in vooraanstaande Nederlandse modetijdschriften Vogue, Elle, Harper's Bazaar en Marie Claire, met specifieke aandacht voor de septembernummers van 2022. Door middel van een contentanalyse en semigestructureerde diepte-interviews richt het onderzoek zich op hoe Nederlandse modejournalisten zeggen om te gaan met etnische inclusiviteit in de beschrijving van modemerken, modeontwerpers en individuen en hoe dit wordt gepresenteerd door middel van taalgebruik in de modetijdschriften. De bevindingen van de contentanalyse tonen aan dat niet iedereen een afkomstaanduiding krijgt in de Nederlandse modetijdschriften. Opvallend is dat in de modetijdschriften een duidelijk patroon zichtbaar is, waarin de nadruk voornamelijk ligt op de afkomstaanduidingen van de niet-westerse modemerken, modeontwerpers en individuen. Dit verschil suggereert dat de modejournalistiek het Westen als norm beschouwt en andere etnische identiteiten als de 'ander' (Hall & Gieben 1992, 93). Ook kan volgens Verkuyten (1999) het toekennen van een bepaalde positie op basis van afkomstaanduidingen leiden tot uitsluiting (Verkuyten 1999, 25). Deze bevindingen worden bevestigd door de vier modejournalisten die in deze scriptie zijn geïnterviewd. Zij stellen dat de modejournalistiek vooral westers georiënteerd is door de grote modemerken en modeontwerpers. Ook komt naar voren dat wanneer bekende mensen worden opgenomen in modetijdschriften dit voornamelijk Nederlanders zijn. De conclusie van het onderzoek luidt dat Nederlandse modejournalisten aangeven zich bewust te zijn van het belang van etnische inclusiviteit bij het beschrijven van modemerken, modeontwerpers en individuen. Desondanks creëert het gebruik van afkomstaanduidingen binnen de modejournalistiek een contrast tussen het Westen en de ‘ander’, wat de etnische inclusiviteit binnen de modejournalistiek belemmert. Dit suggereert dat de modejournalistiek het Westen als norm beschouwt en andere etnische identiteiten als de ‘ander’. Het onderzoek wijst erop dat de etnische inclusiviteit in de modejournalistiek hierdoor niet altijd wordt gewaarborgd en dat de norm in de modejournalistiek westers georiënteerd is.Show less
As the volume of openly available digital data continues to grow exponentially daily, open-source intelligence methods have gained significant traction within the field of journalism, particularly...Show moreAs the volume of openly available digital data continues to grow exponentially daily, open-source intelligence methods have gained significant traction within the field of journalism, particularly for investigative news reporting. However, while this practice holds great potential for advancing journalism, it introduces a paradox between the ethos of transparency inherent in journalism and the privacy and security concerns of data subjects and brokers. This article delves into this contradiction by drawing on data from in-depth interviews with eight professional open-source journalists, shedding light on the underlying factors at play. By examining how open-source journalists perceive and navigate privacy issues while striving to achieve their investigative goals, it becomes evident that these journalists possess considerable power and awareness regarding the security and privacy of human data subjects and brokers. The findings of this study reveal that open-source journalists rely heavily on personal assessments and ongoing dialogues with colleagues to make privacy-related editorial choices, as there is a dearth of established rules and guidelines in this domain. Consequently, open-source journalists frequently engage with their organizations’ legal departments as they harbor concerns about potential legal ramifications. This research provides valuable insights into the intricacies of open-source journalism, uncovering the delicate balance between journalistic transparency and privacy/security considerations. It underscores the need for further development of privacy-related frameworks and guidelines specific to the realm of open-source journalism while highlighting the pivotal role of open-source journalists in shaping the privacy landscape within their field.Show less
In de Nederlandse samenleving komen steeds meer woorden naar voren die tegenwoordig als beladen of pijnlijk worden ervaren, terwijl ze vroeger zonder problemen werden gebruikt. Voorbeelden hiervan...Show moreIn de Nederlandse samenleving komen steeds meer woorden naar voren die tegenwoordig als beladen of pijnlijk worden ervaren, terwijl ze vroeger zonder problemen werden gebruikt. Voorbeelden hiervan zijn de termen 'blank', 'slaaf' en 'allochtoon'. Deze ontwikkeling speelt al geruime tijd en niet iedereen gaat hier op dezelfde manier mee om. In de culturele sector houden bijvoorbeeld steeds meer musea rekening met beladen termen (Tropenmuseum 2020). Maar hoe regionale en landelijke krantenredacties reageren op deze ontwikkeling, is niet eenduidig. Daarom wordt in deze scriptie onderzocht hoe regionale krantenredacties omgaan met stijladviezen voor beladen taal die betrekking hebben op afkomst en huidskleur, in vergelijking met landelijke krantenredacties. Allereerst is er een kwalitatieve inhoudsanalyse uitgevoerd, waarbij de stijladviezen die de acht kranten van dit onderzoek hanteren voor de woorden ‘blank’, ‘slaaf’ en ‘allochtoon’ zijn geanalyseerd. Daarna zijn er acht semigestructureerde diepte-interviews afgenomen met redacteuren van vier regionale en vier landelijke kranten. Uit het onderzoek blijkt dat de regionale kranten van dit onderzoek meer stijladviezen hebben voor het gebruik van de woorden 'blank', 'slaaf' en 'allochtoon' dan de landelijke kranten. Bovendien maken de redacties van de regionale kranten meer gebruik van hun stijlgidsen, waarin in twee gevallen ook advies voor inclusieve taal wordt gegeven, in vergelijking met de redacties van de landelijke kranten. Eén landelijke krant gebruikt op dit moment geen stijlgids en twee andere landelijke kranten blijken geen stijladvies op woordniveau te geven. Daarnaast geven alle respondenten van de landelijke kranten aan dat hun krant volgend is als het gaat om het implementeren van beladen taal, terwijl twee respondenten van de regionale kranten aangeven dat hun krant vooruitstrevend is op dit gebied. De meerderheid van de respondenten erkent dat de betekenis van woorden kan veranderen en dat het bewustzijn over dit onderwerp is toegenomen in de samenleving. Echter, het onderwerp 'beladen taal' wordt door veel respondenten als complex ervaren, omdat de ontwikkelingen rondom woorden snel gaan en men het gevoel heeft dat alles onder een vergrootglas ligt. Op basis van deze argumenten kan daarom worden geconcludeerd dat de redacties van regionale kranten in dit onderzoek zich meer bezighouden met stijladviezen voor beladen taal die betrekking hebben op afkomst en huidskleur dan de redacties van landelijke kranten.Show less
This thesis delves into the early modern Dutch and Flemish chroniclers' perceptions and the trust or distrust of newspapers, particularly focusing on the emergence of newspapers in 1618 and their...Show moreThis thesis delves into the early modern Dutch and Flemish chroniclers' perceptions and the trust or distrust of newspapers, particularly focusing on the emergence of newspapers in 1618 and their evolving role in chronicles over time. This study uses computational methods, in which a macro-level analysis of a corpus of 275 early modern Dutch chronicles and a micro-level case study are combined. The research aims to explore how these chroniclers incorporated newspapers into their accounts, shedding light on their trust or distrust in this new medium. The study shows that chroniclers used newspapers as sources in their works, indicating a level of faith in the newspaper's content. The analysis of the full corpus supports previous findings on prevalent themes, source utilization, and the integration of newspapers into society. It appears that newspaper integration began in the second part of the seventeenth century and peaked in the eighteenth century. This corresponds to the increasing popularity of newspapers at the time. Notably, the chroniclers' mentions of newspapers remained consistent in frequency, indicating that newspapers held a similar level of importance despite changes in their content. The research emphasises the importance of chronicles as historical sources for understanding early modern news consumption and views. Given the obstacles faced by historic languages and imperfect transcriptions, it also emphasises the importance of close reading alongside computational tools. In conclusion, this research contributes to the understanding of early modern newspaper reception, emphasizing the trust chroniclers placed in newspapers while acknowledging occasional expressions of doubt. It also provides insights into the limitations and possibilities of computational methods in historical research, emphasizing the remaining importance of close reading.Show less
De onthullingen van Edward Snowden over grootschalige spionage door Amerikaanse inlichtingendiensten hebben vanaf 2013 geleid tot een enorme hoeveelheid nieuwe literatuur over dit onderwerp. Een...Show moreDe onthullingen van Edward Snowden over grootschalige spionage door Amerikaanse inlichtingendiensten hebben vanaf 2013 geleid tot een enorme hoeveelheid nieuwe literatuur over dit onderwerp. Een aanzienlijk deel daarvan gaat over de impact van (digitale) overheidssurveillance op het werk van journalisten en hun omgang met vertrouwelijke bronnen. Dit onderzoek is een aanvulling op de overwegend Amerikaanse literatuur die al beschikbaar is. Aan de hand van semigestructureerde diepte-interviews met tien Nederlandse onderzoeksjournalisten is onderzocht hoe zij de dreiging van overheidssurveillance ervaren en op welke manier dit de omgang met vertrouwelijke bronnen beïnvloedt. Waar in theorie bij journalisten en bronnen een chilling effect kan optreden, is daar in dit onderzoek geen bewijs voor gevonden. Wel blijkt uit de gesprekken dat bewustzijn over de mogelijke gevaren, invloed heeft op de manier van communiceren en het gebruik van informatiebeveiligingstechnologie. De conclusies uit dit onderzoek zijn toepasbaar op onderzoeksjournalisten die ervaring hebben met thema’s als nationale veiligheid, politie, justitie, inlichtingendiensten en (georganiseerde) criminaliteit. In hoeverre de bevindingen ook opgaan voor de Nederlandse journalistiek in het algemeen, zal toekomstig onderzoek moeten uitwijzen.Show less
Femicide staat volop in de mediabelangstelling. Steeds meer kranten besteden aandacht aan de problematiek rondom vrouwenmoord. Toch is het aankaarten van femicide als probleem pas een zeer recente...Show moreFemicide staat volop in de mediabelangstelling. Steeds meer kranten besteden aandacht aan de problematiek rondom vrouwenmoord. Toch is het aankaarten van femicide als probleem pas een zeer recente ontwikkeling. Voordien werden zaken waarin een vrouwelijk slachtoffer door haar (ex-)partner werd vermoord zelden binnen dit frame geplaatst. Om te kijken of dit ook opgaat voor de berichtgeving in het Leidsch Dagblad, is er middels deze scriptie onderzocht welke frames in het Leidsch Dagblad voorkomen tijdens een periode van dertig jaar (1990-2022). Deze periodisering maakte het daarnaast mogelijk de veranderingen in de berichtgeving over het onderwerp in kaart te brengen. Op basis van een kwalitatieve framinganalayse van 64 artikelen uit het Leidsch Dagblad werden er drie overheersende frames gevonden: het blaming-the-victim-frame, het geëxcuseerde-dader-frame en het ‘moord is een relationeel drama’-frame. Aan de hand van de framinganalyse van Van Gorp, zijn deze frames vervolgens onderverdeeld in reasoning devices en framing devices. Hierdoor konden enerzijds de oorzaken van de frames achterhaald worden, als ook de tekstuele elementen in kaart worden gebracht. Hoewel vooral het blaming-the-victim-frame in de tweede helft van de onderzochte jaren minder hardnekkig bleek dan verwacht, was er geen kritisch frame die deze leegte opvulde. Mogelijke verklaringen voor dit gegeven zijn het brongebruik van journalisten en de nieuwswaarde van deze specifieke categorie van misdaadnieuws. Omdat er nauwelijks onderzoek gedaan is naar het onderwerp binnen de Nederlandse context, loont vervolgonderzoek naar femicide. Dit onderzoek kan vervolgens uitwijzen of de conclusies ook opgaan voor andere titels in het Hollandse medialandschap.Show less
Young adults are continually confronted with instability and crises, as well as traumatic events at large. Considering that literature, and Young Adult literature specifically, can be seen as a...Show moreYoung adults are continually confronted with instability and crises, as well as traumatic events at large. Considering that literature, and Young Adult literature specifically, can be seen as a reflection of the lived experience, it is expected that the existence of such trauma influences the novels written. The ability of Young Adult literature to reflect the lived experience, and the necessity for it to do so, is also discussed by columnist and author Michael Cart in 2016, literature researcher Bruce Carrick in 2017 and literature studies researcher Amy Elliot in 2015. However, they do not specifically note on the place of trauma in this reflection. This thesis considers how trauma affects the narrator’s voice. To do so, Canadian author Sebastien de Castell’s fantasy Young Adult novels Way of the Argosi and Spellslinger were taken as a case study. Ferius and Kellen, the respective protagonists of the aforementioned novels, are confronted with traumatic experiences, such as torture and genocide. Due to perceived commonalities in the situations of the protagonists, and their communities, to that of Indigenous communities, knowledge of the latter is used to make sense of the former. Similarly, knowledge of the Holocaust was used to contemplate the fictional narrative. Knowledge on trauma in these real world communities was gained from articles by, among others, psychologists Sarah Panofsky et al. (2021) and social worker Elizabeth Fast and psychologist Delphine Collin-Vézina (2010). Due to the influence trauma can have on the lived experience, there was a need for discussing the reliability of the narrator of each novel. As a result, this thesis looked to the articles on unreliable and fallible narrators by religious studies professor Catherine Caufield, published in 2021, and cultural studies researcher Greta Olson, published in 2003. A close reading of the novels found trauma to affect not only the narratorial style, such as through narrative fragmentation, but also the narrator’s reliability and tone of voice. Though the narrators of Way of the Argosi and Spellslinger were not affected similarly in narratorial style, with the former’s narration being more fragmented as opposed to the linear narration of the latter, the tone of voice is comparable. In both cases, there is a clear influence of fear and resentment on the narrator’s voice. The reliability of the respective novels narrators is also similarly fallible, though due to different reasons. The insight provided by the novels to the readers allow for a fostering of understanding between different real-life cultures, histories and life-journeys.Show less
Framing is het proces waarbij een maatschappelijk concept via een specifieke invalshoek aan het publiek wordt gepresenteerd in het nieuws. De manier waarop een concept door de journalist geframed...Show moreFraming is het proces waarbij een maatschappelijk concept via een specifieke invalshoek aan het publiek wordt gepresenteerd in het nieuws. De manier waarop een concept door de journalist geframed wordt in het nieuws beïnvloedt de manier waarop het publiek een mening vormt bij maatschappelijke problemen. Door middel van een kwalitatieve inhoudsanalyse van framing van de ziekten cholera (1866), de Spaanse griep (1918) en het coronavirus (2020) is een framingmatrix met framing devices en reasoning devices opgesteld. Naar aanleiding daarvan is een vergelijking gemaakt tussen de verschillende vormen van framing om zo tot een antwoord te komen op de vraag: “Hoe is de crisisberichtgeving van epidemieën uit het Leidsch Dagblad geëvolueerd?”Show less
Genderneutraal taalgebruik is een onderwerp waar veel om te doen is in Nederland. Dit soort taalgebruik is onder andere bedoeld om mensen die zich niet identificeren als man of vrouw, oftewel non...Show moreGenderneutraal taalgebruik is een onderwerp waar veel om te doen is in Nederland. Dit soort taalgebruik is onder andere bedoeld om mensen die zich niet identificeren als man of vrouw, oftewel non-binaire personen, erkenning te kunnen geven middels taalgebruik. Genderneutrale persoonlijke voornaamwoorden, bijvoorbeeld ‘hen’ en ‘die’, kunnen dan gebruikt worden om te verwijzen naar non-binaire personen. Ook kan ervoor gekozen worden om geen aparte beroepstermen meer te gebruiken voor mannen en vrouwen die dezelfde functie bekleden. Verschillende nieuwsmedia spelen hierop in door een stijlboek op te stellen, waarin regels zijn vastgelegd met betrekking tot de toepassing van genderneutraal taalgebruik door journalisten. Echter, voor zover bekend zijn er voor de radio niet zulke stijlboeken. Daarom heb ik onderzocht op welke manier radiopresentatoren van landelijke radiozenders omgaan met genderneutraal taalgebruik. Ik heb acht radiopresentatoren van NPO 3FM, NPO Radio 5, Qmusic, Radio 538 en Radio Veronica casussen voorgelegd met daarin situaties die mogelijk in hun radioprogramma’s zouden kunnen voorkomen, en hen gevraagd een uiting te formuleren zoals zij deze ook in hun radioprogramma zouden formuleren. Op deze manier heb ik getracht zo dicht als mogelijk bij teksten in een echt radioprogramma te komen. Deze data heb ik geanalyseerd aan de hand van een korte inhoudsanalyse. Ook heb ik semi- gestructureerde interviews afgenomen bij de radiopresentatoren, welke geanalyseerd zijn aan de hand van de grounded theory approach. Uit het onderzoek is gebleken dat genderneutraal taalgebruik bij de meeste respondenten niet direct gebruikt wordt. Radiopresentatoren vinden het belangrijk dat iedereen zich betrokken voelt bij het radioprogramma, en daarom geven zij aan het belangrijk te vinden zich aan te passen aan de behoeftes van personen, dus ook wat de manier van aanspreken betreft. Daarentegen vinden de radiopresentatoren genderneutraal taalgebruik ingewikkeld. Een deel van hen weet genderneutrale uitingen te formuleren, wanneer zij praten met of over een non-binair persoon. Echter, de radiopresentatoren geven aan hier nog niet aan gewend te zijn. Toch verwachten zij dat genderneutraal taalgebruik in de toekomst meer ingeburgerd is, en dat dit soort taalgebruik dan ook op de radio te horen is. De meeste radiopresentatoren hebben hierbij niet het idee dat de radio 5 hierbij een voorbeeldfunctie heeft. De radio zou eerder het taalgebruik volgen dat in de maatschappij wordt gehanteerd.Show less
True crime is een van de populairste podcastgenres, zowel in Nederland als internationaal. Het publiek aan luisteraars van truecrimepodcasts bestaat voor het merendeel uit vrouwen en sommigen...Show moreTrue crime is een van de populairste podcastgenres, zowel in Nederland als internationaal. Het publiek aan luisteraars van truecrimepodcasts bestaat voor het merendeel uit vrouwen en sommigen beweren zelfs dat het huidige true crime feministisch is. In het internationale academische veld is de laatste jaren een discussie gaande over de al dan niet feministische aard van true crime. Enkele academici stelden criteria op waar feministische true crime aan zou moeten voldoen, in het bijzonder op het gebied van karakterisering van vrouwen als slachtoffer. Internationaal is er al veel literatuur geschreven over discours en framing met betrekking op vrouwen als slachtoffer in true crime en in truecrimepodcasts. In Nederland is het onderzoek naar true crime zeer gering. Er is dus ook nog geen onderzoek gedaan naar discours met betrekking tot vrouwen als slachtoffers in Nederlandse truecrimepodcasts. Het onderzoek in deze MA-eindscriptie beoogt bij te dragen aan het opvullen van deze leemte, door onderzoek te doen naar het discours met betrekking op de slachtoffers in de podcast Vrouwenmoord. In deze scriptie wordt naar aanleiding van de wetenschappelijke discussie over feministische true crime de volgende onderzoeksvraag beantwoord: Welk discours wordt gebruikt in de Nederlandse truecrimepodcast Vrouwenmoord bij het spreken over de slachtoffers? Deze onderzoeksvraag wordt beantwoord aan de hand van een kritische discoursanalyse op basis van Fairclough (2001). Aan de hand van de resultaten van deze inhoudsanalyse wordt ook getoetst of Vrouwenmoord voldoet aan de door het academische veld opgestelde criteria voor feministische true crime. Uit de analyse is gebleken dat de podcast Vrouwenmoord relatief veel feministische elementen bevat. Zo besteedt de podcast uitgebreid aandacht aan het leven van de vermoorde vrouwen en wordt het seksisme aangekaart dat ten grondslag ligt aan dodelijk huiselijk geweld tegen vrouwen. Vrouwenmoord voldoet niet aan alle criteria voor feministische true crime, vooral het gebrek aan etnische diversiteit doet af aan het feministische karakter van de podcast. De resultaten van dit onderzoek nodigen ook uit tot verschillende vervolgonderzoeken naar karakterisering van vrouwen als slachtoffers in true crime.Show less