Deze scriptie combineert onderzoek naar Romeinse identiteit, moraliteit en eetcultuur. Eetcultuur is een centraal aspect van de identiteit van personen en groepen. Voor het Romeinse zelfbeeld was...Show moreDeze scriptie combineert onderzoek naar Romeinse identiteit, moraliteit en eetcultuur. Eetcultuur is een centraal aspect van de identiteit van personen en groepen. Voor het Romeinse zelfbeeld was ook moraliteit erg belangrijk. In antieke teksten van ongeveer 200 v.C. tot 200 n.C. over eetgewoontes en voedsel wordt de eetcultuur van de Romeinen regelmatig geassocieerd met een aantal specifieke Romeinse deugden, zoals frugalitas, temperantia en pietas. Deze scriptie gaat in op de beschreven eetculturen aan de hand van deze idealen en onderzoekt zo de relatie tussen Romeinse identiteit en eetcultuur.Show less
In deze studie verken ik de ontwikkeling van Friedrich Nietzsches filosofie over pessimisme in relatie tot waarheid, moraliteit en leven. Dit onderzoek is opgezet aan de hand van een woordstudie...Show moreIn deze studie verken ik de ontwikkeling van Friedrich Nietzsches filosofie over pessimisme in relatie tot waarheid, moraliteit en leven. Dit onderzoek is opgezet aan de hand van een woordstudie naar ‘pessimisme’, zodat Nietzsches meervoudige gebruik van dit concept zichtbaar wordt. De verschillende betekenissen die hieruit voortkomen relateer ik aan de verwante filosofische problematiek. In de eerste plaats richt ik mij op het gebruik van ‘pessimisme’ in ‘Die Gebürt der Tragödie’ (1872) en de vroege ‘Nachlass’. In deze teksten spelen de tragische Grieken, Schopenhauer en de kunst een sleutelrol. In de tweede plaats richt ik mij op het gebruik van ‘pessimisme’ in de late ‘Vorredes’ en het vijfde boek van ‘Die fröhliche Wissenschaft’. Nietzsche schreef al deze teksten rond 1886 en voegde ze toe aan zijn eerder gepubliceerde werken. In deze teksten keert Nietzsche terug naar het probleem van pessimisme, maar beschrijft hij tevens zijn eigen ontwikkelingsgeschiedenis en de rol van zijn denken over pessimisme daarin. Door de focus op deze twee momenten in Nietzsches werk kan ik pessimisme gebruiken om licht te schijnen op de ontwikkeling van zijn denken. In deze thesis wordt daarmee zichtbaar op welke wijze Nietzsche door middel van zijn verhandeling over pessimisme herhaaldelijk geconfronteerd wordt met de taak om de relatie tussen moraliteit, waarheid en het leven te heroverwegen, om de waarde van moraliteit en waarheid vanuit een standpunt in het leven in twijfel te trekken.Show less