In december 1991 werd Oekraïne officieel onafhankelijk van de Sovjet-Unie. Op dat moment stond er nog wel een groot deel van het voormalige Sovjet-kernwapenarsenaal op Oekraïens grondgebied. Met...Show moreIn december 1991 werd Oekraïne officieel onafhankelijk van de Sovjet-Unie. Op dat moment stond er nog wel een groot deel van het voormalige Sovjet-kernwapenarsenaal op Oekraïens grondgebied. Met het Boedapest Memorandum, dat op 5 december 1994 ondertekend werd, deed Oekraïne afstand van deze kernwapens. In ruil voor het overdragen van de kernwapens aan Rusland en voor de toetreding van Oekraïne tot het Non-Proliferatieverdrag (NPV) als niet nucleaire wapenstaat, ontving Oekraïne veiligheidsgaranties van de Verenigde Staten, Rusland, het Verenigd Koninkrijk en later in aparte documenten Frankrijk en China. In maart 2014 annexeerde Rusland echter de Krim, wat tevens de start was van de Russisch-Oekraïense Oorlog. De veiligheidsgaranties bleken niet veel waard. In de literatuur wordt door middel van verschillende invalshoeken gezocht naar een verklaring voor het feit dat de afspraken in het Boedapest Memorandum op langere termijn onwerkbaar zijn gebleken. Daarbij worden de gemaakte afspraken in het memorandum en de totstandkoming ervan niet in twijfel getrokken. Er is echter onvoldoende duidelijkheid over de context waarin het memorandum is ontstaan. Om te kunnen begrijpen waarom het Boedapest Memorandum geen duurzame afspraak bleek op langere termijn, is het essentieel om inzicht te krijgen in hoe deze overeenkomst tussen 1991 en 1994 tot stand is gekomen. In de periode die voorafging aan de ondertekening van het memorandum kan mogelijk een oorzaak worden gevonden waarom de overeenkomst niet van duurzame aard bleek. Hoe het Boedapest Memorandum tussen Oekraïne, de Verenigde Staten en Rusland tussen 1991 en 1994 tot stand gekomen is en welke gevolgen dit heeft gehad, wordt verder onderzocht in dit onderzoek.Show less
Nieuws speelde een grote rol in de Sovjet-Unie onder Stalin. Dit werkstuk gaat over de omgang van Sovjetburgers met staatsgereguleerd nieuws en het informele geruchtennetwerk. Betoogd wordt dat...Show moreNieuws speelde een grote rol in de Sovjet-Unie onder Stalin. Dit werkstuk gaat over de omgang van Sovjetburgers met staatsgereguleerd nieuws en het informele geruchtennetwerk. Betoogd wordt dat burgers, ondanks de collectieve ideologie van de Sovjet-Unie, nieuws vooral inzetten om hun eigen positie in de samenleving te handhaven. In het werkstuk wordt beschreven hoe burgers deze twee nieuwsnetwerken gebruikten en als het ware jager-verzamelaars zich een weg baanden door al het beschikbare nieuws. Geruchten waren een essentiële manier om nieuws te factchecken en hielp burgers om te overleven in deze moeilijke jaren.Show less
Ivan Alexandrovitsj Iljin (1883-1954) was een Russische filosoof en anticommunistisch schrijver van het zogenaamde witte gedachtegoed. Als historisch figuur is hij relevant gemaakt door middel van...Show moreIvan Alexandrovitsj Iljin (1883-1954) was een Russische filosoof en anticommunistisch schrijver van het zogenaamde witte gedachtegoed. Als historisch figuur is hij relevant gemaakt door middel van aanhalingen in staatspropaganda door de Russische regeringen vanaf 2000, met Vladimir Poetin als geportretteerd hoofd van Iljins spirituele herleving. De herleving gaat vrijwel uitsluitend over de inhoud van de essays uit de bundel Onze Taken (geschreven 1948-1954), waarin Iljin bijvoorbeeld schreef over een postcommunistisch Rusland. Het wetenschappelijk debat betreft Iljins stigma als fascistisch denker en ook zijn omstreden omschrijving als 'gids voor het Kremlin'. Het ontbrak het debat aan een algeheel onderzoek naar Iljins gedachtegoed aan de ene kant en de toepassing van het verleden (Iljins leven) in het heden (Iljins herontdekking) aan de andere kant. Daarom is onderzocht hoe Iljins gedachtegoed tegenwoordig wordt gebruikt en hoe de postcommunistische herleving van zijn gedachtegoed valt te verklaren. Een conclusie is gevormd op basis van een tweedelige structuur - van vóór en ná Iljins overlijden - met elk twee paragrafen en deelconclusies. Respectievelijk wordt gekeken naar wie Iljin was, wat Iljin schreef (in Onze Taken), hoe de herontdekking van zijn gedachtegoed voltrok, en hoe zijn teksten in postcommunistisch Rusland zijn toegepast. Voor de eerste paragraaf zijn biografische gegevens geraadpleegd, voor de tweede de primaire bron Onze Taken, voor de derde wetenschappelijke literatuur aangevuld met journalistiek onderzoek, en voor de vierde een citatenonderzoek op basis van transcripten als primair bronmateriaal. Tot slot is geconcludeerd dat Iljins gedachtegoed (lees: Onze Taken) een voor Rusland eigen alternatief biedt op het waardensysteem van het Westen, waarbij rechtvaardiging voor de autoritaire machtsvergroting centraal staat onder het mom van nationale stabiliteit en eenheid.Show less
Na de Grote Vaderlandse Oorlog laaide de Jodenhaat in de Sovjet-Unie weer op. In deze context werden veel Sovjetjoden zich bewust van hun Joodse identiteit en gaven ze daar op nieuwe wijze vorm aan.
alinea uit conclusie: "De zeer korte periode tussen de gehonoreerde en de afgewezen visumaanvraag van Djagilev in 1924-1925 geeft aan dat er geen noodzaak gevoeld werd om een elitaire emigrant als...Show morealinea uit conclusie: "De zeer korte periode tussen de gehonoreerde en de afgewezen visumaanvraag van Djagilev in 1924-1925 geeft aan dat er geen noodzaak gevoeld werd om een elitaire emigrant als Djagilev naar de Sovjet-Unie te halen: ook al stelde hij zich misschien niet vijandig op naar het nieuwe regime, hij zou ook niet bijdragen aan de culturele opbouw van de socialistische maatschappij ten gunste van het proletariaat. Het is ook gebleken dat zelfs Loenatsjarski zijn opvattingen over Djagilev niet onvoorwaardelijk doorslaggevend leek te willen maken voor de koers van het beleid. Door gebrek aan noodzaak resulteerde het emigrantenbeleid dus in een speelveld van situatieafhankelijke en persoonlijke beslissingen, met name binnen het culturele veld waarin emigranten ook voor slechts een korte periode terug wilden keren en waarin een gevoel van concurrentie met het Westen sterk voelbaar was."Show less
Een analyse van de Sovjet-Unie door de ogen van overlopers aan de hand van memoires. Hierin wordt gekeken waarom de overlopers in eerste instantie voor het bolsjewistische ideaal vielen, maar toch...Show moreEen analyse van de Sovjet-Unie door de ogen van overlopers aan de hand van memoires. Hierin wordt gekeken waarom de overlopers in eerste instantie voor het bolsjewistische ideaal vielen, maar toch door de jaren (1917-1944) heen op persoonlijk vlak een afkeer begonnen te ontwikkelen tegen Stalin en zijn beleid.Show less
Dit onderzoek analyseert in welke mate de totstandkoming van Estlands onafhankelijkheid in 1991 van buitenaf is beïnvloed. Aangetoond wordt dat zowel vanuit de Verenigde Staten als vanuit West...Show moreDit onderzoek analyseert in welke mate de totstandkoming van Estlands onafhankelijkheid in 1991 van buitenaf is beïnvloed. Aangetoond wordt dat zowel vanuit de Verenigde Staten als vanuit West-Europa invloeden werden uitgeoefend die de onafhankelijkheid bespoedigden. Dit werpt een nieuw perspectief op de doorgaans nationalistische historiografie over Estlands onafhankelijkheidsbeweging.Show less
Deze scriptie kijkt naar de ontwikkelingen in de politieke cultus rondom de historische figuur van Pavlik Morozov in de Sovjet-Unie 1930-1990 en geeft een analyse van het in verval raken van de...Show moreDeze scriptie kijkt naar de ontwikkelingen in de politieke cultus rondom de historische figuur van Pavlik Morozov in de Sovjet-Unie 1930-1990 en geeft een analyse van het in verval raken van de cultus en de herinnering er aan in het Rusland van nu.Show less
Het Bajkalmeer werd vanaf 1958 onderwerp van milieuprotest in de Sovjet-Unie, naar aanleiding van de industriële plannen voor het meer in Siberië. Deze scriptie volgt het protest in de periode 1958...Show moreHet Bajkalmeer werd vanaf 1958 onderwerp van milieuprotest in de Sovjet-Unie, naar aanleiding van de industriële plannen voor het meer in Siberië. Deze scriptie volgt het protest in de periode 1958-1973, en kijkt naar in hoeverre dit als een vorm van civil society kan worden gezien in de Sovjet-Unie.Show less
In augustus 2014 maakte V. Poetin een curieuze vergelijking door de beschietingen van het Oekraïense leger op Donetsk te vergelijken met die van de Nazi-beschietingen tijdens de Blokkade van...Show moreIn augustus 2014 maakte V. Poetin een curieuze vergelijking door de beschietingen van het Oekraïense leger op Donetsk te vergelijken met die van de Nazi-beschietingen tijdens de Blokkade van Leningrad. Poetin gebruikte hier de Blokkade als beeldvorming. De beeldvorming van de Blokkade kent een tegengestelde kijk: een heroïsch beeld met ‘strijdende Leningraders’ versus een horror beeld met uitgemergelde stadsbewoners. Het onderzoek geeft antwoord op de vraag hoe die tegenstelling in beeldvorming tussen officiële mythe en particuliere herinnering van de Blokkade van Leningrad historisch is te verklaren alsook welke ontwikkeling er in mythe en herinnering zichtbaar is in de periode 1945-2015.Show less